بس تجربه کردیم در این دیر مکافات                با دردکشان هر که درافتاد برافتاد

پس از قرار داد، ارث شایع ترین وسیله تملک است که در اثر ارث مالکیت منتقل می شود. 

ارث وسیله قهری انتقال ترکه (دارایی در حال انتقال) به باز مانده گان متوفی است.  

به موجب ماده 837 ق.م  

 ((اگر کسی به موجب وصیت یک یا چند نفر از ورثه خود را از ارث محروم کند، وصیت مزبور نافذ نیست))  

وارث به طور کامل ادامه دهنده شخصیت حقوقی مورث نیست! بلکه قائم مقام او به دلیل تملک ترکه است. یعنی حقوقی که در ترکه است همراه با آن به وارسان می رسد. دیون این مجموعه نیز بر عهده وارثان قرار می گیرد.منتها چون این تعهد تبعی است، باید از ترکه و به همان میزان و نسبتی که به وارث می رسدپرداخت شود .ترکه در حکم مال میت است و دارای شخصیت حقوقی خاص است .دیون ترکه باید از اموال همان واحد مالی پرداخته شود.ماده 226 قانون امور حسبی در بیان همین نتیجه مقرر میدارد: 

(( ورثه مازم نیست غیر از ترکه چیزی به بستانکاران بدهد و اگر ترکه برای اداء تمام دیون کافی نباشد ترکه مابین تمام بستانکاران به نسبت طلب آنها تقسیم میشود، مگر اینکه آن را بدون قید و شرط قبول کرده باشند که در این صورت مسئول خواهند بود ...))

قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۵۸ توسط مجلس خبرگان قانون اساسی در ۱۷۵ اصل تصویب شده و در ۱۲ آذر همان سال به همه‌پرسی گذاشته و مورد تائید مردم قرار گرفت.

در سال ۱۳۶۸ اصلاحاتی در این قانون صورت پذیرفت که طی آن از جمله پست نخست وزیری حذف و اختیارات بیشتری به رئیس جمهور داده شد.